De onderdelen van ingest waar je niet over na zou moeten hoeven denken — en een paar waar je nooit om hoefde te vragen.
Elk bestand wordt gekopieerd met een live checksum — één leesbeurt, geen twee — en daarna byte voor byte bevestigd voordat het als veilig geldt. SHA-256-verificatie is geen instelling: hij staat altijd aan, op elk plan, ook het gratis. Zodra de kaart echt klaar is, werpt ShotGrab hem voor je uit.
Stel een tweede schijf in, een derde, een NAS — ShotGrab kopieert naar allemaal in een cascade, elk onafhankelijk geverifieerd tegen de al geschreven primaire kopie, niet opnieuw van de kaart gelezen. De kaart verlaat je lezer zo snel als de snelste schijf toelaat, en een trage secundaire schijf houdt de andere nooit op.
Bestanden komen precies terecht waar ze horen — op datum, camera, klant, project, welk patroon je ook kiest — gesorteerd voordat je de map hebt geopend. Geen platte hoop van vierduizend bestanden om na een dag van twaalf uur uit te zoeken. Draai je door na middernacht? Een clip die een paar uur na de vorige is opgenomen kan in de map van dezelfde dag blijven, zodat een bruiloft die tot in de kleine uurtjes duurt niet over twee dagen wordt verdeeld.
Kies één keer een project. Elke kaart die je daarna aansluit wordt herkend en vanzelf geïmporteerd — terwijl jij verder editet met wat al is gekopieerd. Geen dialoogvensters, geen bestemming opnieuw kiezen voor kaart zes van de dag.
Elk project bewaart een importrapport — bestandsnaam, grootte, checksum, camera en aankomsttijd — één CSV die je aan een klant of productie kunt geven. En omdat een archief achteraf kan veranderen, leest de integriteitscontrole het op elk moment opnieuw in en vergelijkt het met wat bij het kopiëren is vastgelegd, zonder dat je één bestand met de hand hoeft te openen.
Camera's melden hun eigen naam zelden zoals jij die met de hand zou schrijven. Een korte lijst correcties — één keer ingesteld, overal toegepast — maakt een model- of lensnaam schoon waar die ook in een mappad terechtkomt, voor elk project vanaf dat moment. Op dezelfde instellingenpagina kun je ook een bestandstype helemaal uitsluiten, zodat proxybestanden of thumbnails nooit in het archief belanden. Originele bestandsnamen worden nooit aangeraakt — alleen het mappad eromheen.
Als er een tweede kaart in een andere lezer verschijnt terwijl de eerste nog kopieert, laat ShotGrab hem niet wachten — het opent een parallelle baan, een tweede kopieermotor die tegelijk in hetzelfde project importeert. Een kaart wordt alleen vastgehouden als het project zelf niet klaar is, nooit omdat een andere kaart er eerder was.
De interface spreekt dertien talen en volgt automatisch de taalinstelling van je Mac. Padtokens zoals de datum, de camera of de klantnaam gaan door je eigen zoek-en-vervang-correcties voordat ze ooit in een map terechtkomen — en alles wat leeg blijft verdwijnt gewoon uit het pad in plaats van een verdwaald “Unknown” te worden.
Sta je bij de camera met een kaart in je hand en weet je niet of je hem al hebt gekopieerd? Klik met de rechtermuisknop op de kaart in ShotGrab en kies “Markeren voor formatteren”. De camera ziet hem dan als niet-geformatteerd en biedt aan hem te formatteren — terwijl een kaart die er normaal uitziet er een is die je met rust laat. ShotGrab staat dit alleen toe als elk bestand op de kaart een geverifieerde kopie in je archief heeft, het verwijdert niets, en je kunt het met één klik ongedaan maken tot de camera de kaart formatteert.
128 GB per 14 dagen, elke functie ontgrendeld. Geen account, geen creditcard.
Download voor Mac